Matka gorszej kategorii...

Porównywanie chyba leży w naszej naturze. Zapewne wynika to z tego, że od dziecka jesteśmy z kimś zestawiani. Ciężko wyzbyć się tego.

A jak już stajemy się matkami to mam wrażenie, że przestajemy nad tym panować.


Oczywiście wtedy zostajemy ekspertami od wychowania, dietetyki, sportu, medycyny.

 I NATURALNIE TO PRAWDA

Tylko zapominamy o drobnym szczególe -  owszem, jesteśmy specjalistkami, ale od wychowywania własnych dzieci. 

Nie jest łatwo być mamą - presja, która narzucamy sobie, którą narzucają nam media, otoczenie.

MOŻNA OSZALEĆ! 

W całym tym chaosie - informacyjnym, emocjonalnym: 

• karmić piersią czy butelką
• zakładać czapkę, czy nie
• zostać na wychowawczym, czy puścić do przedszkola 
• zapewnić duża zajęć dodatkowych, czy odpuścić i pozwolić na lenistwo 
• no i najgorsze : CO W WIEKU X TWOJE DZIECKO POWINNO WIEDZIEĆ ? (bo jak nie potrafi - to jest gorsze.... inne....) 

Natłok informacji potrafi namieszać w głowie niejednej mamy. 

A inne mamy oraz samo otoczenie nam nie pomagają 

• krzyczy w sklepie - rozpuszczone 
• wyjdziemy do restauracji - biega (jak śmie, wiem, dla niektórych może być ogromnym zaskoczeniem, że dzieci w pewnym wieku potrafią chodzić, mówić - niekoniecznie tego, co byśmy chcieli usłyszeć)
• nie chce się dzielić w piaskownicy zabawkami - egoista - ( bo my lubimy pożyczać obcym ludziom samochody, torebki itp )

Drogie Mamy, 

w ten szczególny dla nas dzień, życzę nam, abyśmy nie zapomniały o zdrowym rozsądku! I  zachowały równowagę między naszą INTUICJĄ a tym, co do nas trafia z zewnątrz. 

i pamiętajmy:  

Nie warto się rozdrabniać. Nie traćmy czasu na tzw "radzenie" i "mądrowanie". Druga mama potrzebuje wsparcia a nie oceniania. Bądźmy dla siebie życzliwsze, a wychowanie okaże się znośniejsze ;) 

P.S W powyższym wpisie nie brałam pod uwagę zachować patologicznych - wtedy należy reagować!