(Nie) emocjonuj się!

Nie jest łatwo dziś być wrażliwym, przeżywać a tym bardziej uzewnętrzniać emocje. Żyjemy w świecie, gdzie liczą się liczby, statystki: kto, gdzie, za ile ... Rzadko zadajemy pytanie o uczucia- prosty przykład- zmieniłeś pracę, dużo więcej będziesz zarabiał? Nie bierzemy pod uwagę, że zmiana pracy związana jest z jej atomsferą czy innymi czynnikami. Koniecznie musimy zobaczyć ją w liczbach.
Oczywiście- jak czujesz radość, szczęście, miłość i inne pozytywne - od razu zdjęcie na face, instagram, twitter itp. No bo dziś panuje jedna zasada:

MASZ BYĆ SZCZĘŚLIWY

i codziennie jeszcze bardziej i bardziej ......


Zapominamy o drugiej stronie medalu. Są emocje- trudne( powtórze jeszcze raz - nie złe a trudne!) takie jak ból, złość, smutek, bezsilność. Zapominamy o nich, zakopujemy je.... i nie dopuszczamy do swojego życia. O zgrozo!


Okazuje się, że potrzebujemy każdej emocji! Każda- napędza nas albo daje nam znak, że musimy zwolnić, odetchnąć, zatrzymać się. Często informuje nas już o tym organizm od strony fizycznej-
ból głowy, kręgosłupa, zmęczenie- lekarze nie potrafią nam pomóc, leki nie działają. A czasem wystarczy wsłuchać się w siebie i pozwolić dopuścić do siebie emocje. WSZYSTKIE - te, które nakręcają nas pozytywnie oraz te, które spowodują, że popłaczemy, poczujemy się bezsilni itp.


Nie wmawiajmy sobie - ZWŁASZCZA MY KOBIETY- że jesteśmy cyborgami. Nie musimy robić kilku rzeczy naraz, nie musimy codziennie wyglądać jak modelki z okładek, wrzućmy na luz. I pozwólmy pokierować swoim emocjom- dajmy im dojść do głosu.

RÓWNOWAGA - tego potrzebujmy i tego każdej i każdemu życzę ;)