"Nerwy swoje zwiąż na supeł"

Nerwy, krzyki, złość

Towarzyszą nam codziennie. No chyba, że ktoś jest szczęśliwcem i ma to prawie codziennie. 

Czy to jest normalne ? 

Tak - emocje to cześć naszej natury. 

Zapomniałam dodać- wszystkie emocje! 

Akceptacja tego to pierwszy krok, aby ułatwić sobie życie. 

Ale tak naprawdę, czy mamy się godzić na krzyk, czy złość? Zwłaszcza jeśli ktoś odreagowuje na nas?

Jasne, że nie! 

Musimy twardo wyznaczyć granice! 

A co kiedy to my jesteśmy prowodyrami? Kiedy to my przestajemy nad sobą panować? 

Rodzice pewnie domyślają się o czym mówię.... 

Za każdym razem, gdy moje nerwy biorą górę a ja w porę się nie wycofam ,mam ogromne wyrzuty sumienia. 

Jest mi przykro, że nie wychwyciłam momentu i po prostu nie wyszłam. 

I za każdym razem sobie obiecuje 

TO JUŻ OSTATNI RAZ! 

Do następnego .... 

Jedyne moje usprawiedliwienie to fakt, że pracuje nad sobą. I się staram. 

Choć czasem z marnym skutkiem. 

Ale wiecie co, drodzy rodzice i nie rodzicie, tak właśnie wygląda życie i to jest: 

NORMALNE! 

Zaczęłam czytać właśnie "Wyzwoleni rodzice, wyzwolone dzieci" i już pierwsze zdanie było o mnie i o każdym z nas. 

Poczułam się z tym lepiej.

I tak sobie myślę, że póki będziemy się starać nad sobą pracować to znak, że robimy wszystko co możemy :) i że to  jest: 

NORMALNE!