Cisza jest bardzo istotna w życiu, pozwala się skupić, zastanowić, porozmyślać. Każdy z nas czasem potrzebuje chwili, w której wszystko dookoła po prostu przestanie biegać, hałasować, mówić itd...
Ale czy w takich warunkach można funkcjonować na stałe?
Jak to pewien polityk mawiał :"Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia" I chyba coś w tym jest. Wiek odgrywa też istotną rolę no i sytuacja życiowa.
Jak byłam młodsza, miałam te przysłowiowe 18 lat, ciągnęło mnie do większego miasta. Wiadomo- większe miasto-większe możliwości, i nie ma co tu nad tym dyskutować. I takim sposobem wylądowałam w Bydgoszczy. I czy zostanę tam na stałe? Jak to mówią, życie pokaże.
Ale pojawia się pytanie, czy mogłabym zamieszkać znów w Radzyniu? Czy cisza i spokój, które tu panują nie zaczną mi przeszkadzać? Nie da się odpowiedzieć na te pytania.
Czasem cisza potrafi być dużo "głośniejsza i nieprzyjemna" niż hałas.
Jak to jest, że jeszcze kilka lat temu pragnęłam tętna, tłumu a teraz tęsknie za harmonią. Teraz mam to szczęście, że mogę wziąć głęboki oddech i nie śpieszyć się nigdzie. Ale, czy mogłabym tak na stałe? Pytanie, co bym zrobiła jak by się pojawiła możliwość przeprowadzki?
Czy wiedząc, jak żyje się w dużym i głośnym mieście- potrafiłam bym je zostawić.
Oczywiście, póki co to jest gdybanie z moje strony- nie wiem, co będzie za kilka lat, mało tego, nie wiem, czego mogę spodziewać się jutro. I chyba to jest właśnie najpiękniejsze- niespodzianki, które kryją się każdego dnia. Tylko trzeba pamiętać, aby móc, nawet w zagonionym i hałaśliwym miejscu, zatrzymać się, rozejrzeć, żeby nie przeoczyć naszego codziennego "cudu".
Ale czy w takich warunkach można funkcjonować na stałe?
Jak to pewien polityk mawiał :"Punkt widzenia zależy od punktu siedzenia" I chyba coś w tym jest. Wiek odgrywa też istotną rolę no i sytuacja życiowa.
Jak byłam młodsza, miałam te przysłowiowe 18 lat, ciągnęło mnie do większego miasta. Wiadomo- większe miasto-większe możliwości, i nie ma co tu nad tym dyskutować. I takim sposobem wylądowałam w Bydgoszczy. I czy zostanę tam na stałe? Jak to mówią, życie pokaże.
Ale pojawia się pytanie, czy mogłabym zamieszkać znów w Radzyniu? Czy cisza i spokój, które tu panują nie zaczną mi przeszkadzać? Nie da się odpowiedzieć na te pytania.
Czasem cisza potrafi być dużo "głośniejsza i nieprzyjemna" niż hałas.
Jak to jest, że jeszcze kilka lat temu pragnęłam tętna, tłumu a teraz tęsknie za harmonią. Teraz mam to szczęście, że mogę wziąć głęboki oddech i nie śpieszyć się nigdzie. Ale, czy mogłabym tak na stałe? Pytanie, co bym zrobiła jak by się pojawiła możliwość przeprowadzki?
Czy wiedząc, jak żyje się w dużym i głośnym mieście- potrafiłam bym je zostawić.
Oczywiście, póki co to jest gdybanie z moje strony- nie wiem, co będzie za kilka lat, mało tego, nie wiem, czego mogę spodziewać się jutro. I chyba to jest właśnie najpiękniejsze- niespodzianki, które kryją się każdego dnia. Tylko trzeba pamiętać, aby móc, nawet w zagonionym i hałaśliwym miejscu, zatrzymać się, rozejrzeć, żeby nie przeoczyć naszego codziennego "cudu".
Komentarze
Prześlij komentarz